Pravilnik o tehničkim normativima za hidrantsku mrežu za gašenje požara

 

SLUŽBENI GLASNIK REPUBLIKE SRPSKE - Broj 66

 

Na osnovu člana 31. stav 2. Zakona o zaštiti od požara (“Službeni glasnik Republike Srpske”, broj 94/19) i člana 76. stav 2. Zakona o republičkoj upravi (“Službeni glasnik Republike Srpske”, broj 115/18), ministar unutrašnjih poslova, 2. jula 2020. godine, d o n o s i

 

PRAVILNIK

O TEHNIČKIM NORMATIVIMA ZA HIDRANTSKU MREŽU ZA GAŠENJE POŽARA

POGLAVLJE I. OSNOVNE ODREDBE 

Član 1.

Ovim pravilnikom propisuju se tehnički normativi za hidrantsku mrežu za gašenje požara.

Član 2.

Odredbe ovog pravilnika ne primjenjuju se na automat- ske uređaje za gašenje požara vodom, kao ni na hidrant- ske mreže kojima se štite objekti za koje su određeni stroži zahtjevi u odnosu na zahtjeve propisane ovim pravilnikom. 

Član 3.

Izrazi upotrijebljeni u ovom pravilniku imaju sljedeća značenja:

1) visina objekta je visinska razlika između kote terena uz objekat ili platoa namijenjenog za vatrogasno vozilo sa kojeg se vrši vatrogasna intervencija u slučaju požara u objektu i kote poda najviše etaže na kojoj borave ljudi,

2) javni vodovodni sistem je vodovodna mreža naseljenog mjesta u nadležnosti javnog privrednog društva, a koja obuhvaća objekte izvorišta vode, preradu vode, rezervoare, pumpne stanice, magistralne cjevovode i distributivnu mrežu sa vanjskim hidrantima i sve druge cjevovode sa vanjskim hidrantima do mjesta priključenja potrošača,

3) količina vode za gašenje požara je količina vode u jedinici vremena potrebna da se ugasi požar upotrebom instalacije hidrantske mreže za gašenje požara,

4) lokalna vodovodna mreža je vodovodna mreža kompleksa u vlasništvu privrednog društva ili drugog pravnog ili fizičkog lica, koja ima sopstvene izvore vode (rezervoare, bunare, vodozahvate iz rijeke, jezera, kanala i slično), pumpnu stanicu, interni cjevovod sa vanjskim hidrantima sa koje se napaja instalacija vanjske i unutrašnje hidrantske mreže svih objekata u kompleksu,

5) neposredno gašenje požara je gašenje požara upotrebom vanjskog ili unutrašnjeg hidranta, vatrogasnog crijeva i mlaznice bez upotrebe prijenosne i prijevozne pumpe ili pumpe na vatrogasnom vozilu,

6) posredno gašenje požara je gašenje požara upotrebom prijenosne i prijevozne pumpe ili pumpe na vatrogasnom vozilu,

7) privremeno postrojenje za zahvatanje vode je uređe- no mjesto pored rijeke ili akumulacije vode (jezero, kanal, bazen, bunar i drugo) namijenjeno za privremeno napajanje hidrantske mreže vodom, korištenjem prijenosnih vatrogasnih pumpi ili vatrogasnih vozila sa ugrađenom pumpom za zahvatanje vode,

8) računski broj požara je broj požara koji mogu nastati u toku tri uzastopna časa na području naseljenog mjesta za koje se dimenzioniše instalacija hidrantske mreže,

9) rezervni izvor za snabdijevanje električnom energijom instalacije hidrantske mreže za gašenje požara je uređaj koji automatski stupa u rad ili se uključuje ručno u slučaju kada nestane električne energije u primarnom izvoru sa koga se napajaju oprema i uređaji instalacije hidrantske mreže za gašenje požara,

10) vanjska hidrantska mreža je skup građevinskih objekata, cjevovoda, uređaja i opreme kojima se voda od izvora za snabdijevanje vodom dovodi cjevovodima do vanjskih hidranata za gašenje požara, uključujući i same hidrante (pod- zemni i nadzemni), koji se neposredno koriste za gašenje po- žara ili se na njih priključuju vatrogasna vozila s ugrađenim pumpama ili prijenosne vatrogasne pumpe,

11) stalno postrojenje za zahvatanje vode je objekat izgrađen pored rijeke ili akumulacije vode (jezero, kanal, bazen i drugo) namijenjen za trajan smještaj opreme i uređaja za stalno napajanje instalacija hidrantske mreže za gašenje požara vodom,

12) suha hidrantska mreža je instalacija hidrantske mreže koja u uobičajenim uvjetima nije ispunjena vodom (zbog opasnosti od zamrzavanja i drugo), a koja se u slučaju požara ispunjava vodom poslije daljinskog otvaranja odgovarajućeg cijevnog zatvarača,

13) ukupna količina vode potrebna za gašenje požara je količina vode koja je potrebna za gašenje požara upotrebom instalacije vanjske i unutrašnje hidrantske mreže za gašenje požara u trajanju od najmanje dva časa, a ako se iz istog izvora vode napajaju i drugi sistemi za gašenje požara, tada se ukupna količina vode potrebna za gašenje požara utvrđuje kao zbir ukupne količine vode za gašenje požara upotrebom instalacije 

hidrantske mreže za gašenje požara u trajanju od najmanje dva časa i ukupne količine vode za potrebe drugih sistema za gašenje požara u trajanju predviđenom za te sisteme,

14) unutrašnja hidrantska mreža je skup cjevovoda, uređaja i opreme u objektu koji vodu razvode do unutrašnjih hidranata za gašenje požara, uključujući i same hidrante, iz kojih se, primjenom vatrogasnih crijeva određene dužine sa mlaznicom, prostorije štite od požara, dok u određenim slučajevima uređaj za podizanje pritiska vode u hidrantskoj mreži može biti smješten u posebnom slobodnostojećem objektu, i u tom slučaju također predstavlja dio instalacije unutrašnje hidrantske mreže,

15) uređaj za podizanje pritiska vode u hidrantskoj mreži je automatski uređaj koji se sastoji od uređaja za upravljanje, pumpi i izvršnih elemenata uređaja, a koji je namijenjen da podiže pritisak vode u hidrantskoj mreži,

16) hidrantska mreža za gašenje požara je skup cjevovo- da, uređaja i opreme kojima se voda od sigurnog izvora do- vodi do objekata i prostora štićenih instalacijom hidrantske mreže za gašenje požara, a na koju se ugrađuju hidrantski priključci za gašenje požara,

17) hidrantski priključak za gašenje požara za vanjsku ugradnju je posebna vrsta priključka u skladu sa standardima BAS EN 14384 i BAS EN 14339 koji se koristi za neposredno gašenje požara ili se na njega priključuju prijenosne vatrogasne pumpe, odnosno vatrogasna vozila sa ugrađenim pumpama,

18) hidrantski priključak za gašenje požara za unutrašnju ugradnju je posebna vrsta priključka u skladu sa standardima BAS EN 671-1 i BAS EN 671-2 koji se koriste za neposredno gašenje požara.

 

POGLAVLJE II.

IZVORI ZA SNABDIJEVANJE HIDRANTSKE MREŽE VODOM

Član 4.

Za napajanje hidrantske mreže koristi se svaki izvor čiji kapacitet može da osigura potrebnu količinu vode takvog kvaliteta da se može upotrijebiti za gašenje požara.

Član 5.

(1) Za napajanje hidrantske mreže koristi se i podzemna voda iz kopanih ili bušenih bunara, a ako se za crpljenje vode iz bunara koristi usisna pumpa, nivo vode ne pada više od 6 m ispod kote terena, te ako se koristi potopna pumpa, nivo vode može da padne i više od 6 m ispod kote terena.

(2) Priliv vode u bunar utvrđuje se probnim crpljenjem vode u najnepovoljnije vrijeme (poslije sušnog perioda od najmanje 60 dana).

(3) Ako se potrebna količina vode ne može osigurati iz jednog bunara, mogu se koristiti dva ili više bunara (spajanje dva ili više bunara).

Član 6.

Prilazni putevi i platforme za vatrogasna vozila i pumpe izgrađuju se do privremenog postrojenja za zahvatanje površinske vode, s tim da je zahvatanje vode moguće bez obzira na nivo vode.

Član 7.

(1) Stalno postrojenje za zahvatanje površinske vode iz- građuje se na osnovu hidroloških podataka Republičkog hidrometeorološkog saveza za period od najmanje 15 godina.

(2) Postrojenje iz stava 1. ovog člana ima rezervni izvor za snabdijevanje električnom energijom koji može da se uključi i ručno.

(3) Usisna korpa stalnog postrojenja za zahvatanje vode na otvorenom vodotoku od mehaničkih oštećenja (kretanje leda ili većih otpadaka) štiti se odgovarajućim napravama.

(4) Usisna korpa i cjevovod koji je povezuje sa pumpom postavljaju se tako da se mogu lahko održavati i brzo zamijeniti.

Član 8.

Atmosferske vode namijenjene za napajanje hidrantske mreže prikupljaju se u rezervoare ili bazene koji su konstruisani tako da se mogu puniti i da se iz njih voda može uzimati i pomoću vatrogasnih vozila ili prijenosnih vatrogasnih pumpi.

Član 9.

(1) Rezervoari koji služe za napajanje hidrantske mreže mogu da budu ukopani, poluukopani ili nadzemni i napravljeni su tako da se mogu puniti i da se iz njih voda može uzimati u svako doba i pomoću privremenih i stalnih postro- jenja za zahvatanje vode.

(2) Ukopani rezervoari su rezervoari čiji se nivo plašta nalazi najmanje 60 cm ispod nivoa terena, nadzemni rezervoari su rezervoari koji su postavljeni na stope iznad okolnog terena, a poluukopani rezervoari su oni koji se djelimično nalaze ispod kote okolnog terena.

Član 10.

Ako se za napajanje hidrantske mreže koriste visinski rezervoari bez posredstva pumpi, visinska razlika između rezervoara i hidranata preko kojih se voda koristi za neposredno gašenje požara je takva da pritisak u vanjskoj hidrantskoj mreži koji se određuje sa proračunom u ovisnosti o visini objekta i drugim uvjetima ne može biti niži od 2,5 bara.

Član 11.

Snabdijevanje hidrantske mreže vodom ne može biti onemogućeno zamrzavanjem vode.

Član 12.

Spajanje vodovoda za vodu za piće ne vrši se sa drugim izvorima za napajanje hidrantske mreže.

Član 13.

(1) Količina vode u sekundi potrebna za gašenje požara u naseljima gradskog tipa, ovisno o broju stanovnika i računskom broju istovremenih požara, data je u Tabeli broj 1, koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika i čini njegov sastavni dio.

(2) Ako je naselje podijeljeno u zone prema izvorima za napajanje vodom za gašenje požara koji nisu međusobno povezani, računski broj istovremenih požara i količina vode za gašenje požara određuju se prema broju stanovnika koji pripadaju odgovarajućoj zoni.

Član 14.

Ukupna količina vode potrebna za gašenje požara u in- dustrijskim i drugim objektima, ovisno o stepenu otpornosti objekta prema požaru i kategoriji tehnološkog procesa prema ugroženosti od požara data je u Tabeli broj 2, koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika.

Član 15.

(1) Simboli za kategoriju tehnološkog procesa prema ugroženosti od požara dati u Tabeli broj 2, koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika, imaju sljedeća značenja:

1) K1 - predstavlja kategoriju tehnološkog procesa pre- ma ugroženosti od požara u koju spadaju pogoni u kojima se radi sa materijalom koji se može zapaliti ili eksplodirati pod djejstvom vode ili kiseonika, lahkozapaljivim tečnosti- ma čija je tačka paljenja ispod 23 °C i plinovima i parom čija je donja granica eksplozivnosti ispod 10% (V/V), na primjer pogoni u kojima se radi sa metalnim natrijumom ili kalijumom, fosforom i karbidom, pogoni za proizvodnju viskoznih vlakana, ekstrakciju benzinom, hidriranje, rekuperaciju i rektifikaciju organskih rastvarača i skladišta benzina, ugljen- disulfida, etra, acetona i slično, 

2) K2 - predstavlja kategoriju tehnološkog procesa pre- ma ugroženosti od požara u koju spadaju pogoni u kojima se radi sa lahkozapaljivim tečnostima čija je tačka paljenja između 23 °C i 100 °C i zapaljivim plinovima čija je donja granica eksplozivnosti iznad 10% (V/V), pogoni u kojima se obrađuju čvrste zapaljive materije, pri čemu se razvija ek- splozivna prašina, na primjer pumpna postrojenja i stanice za tečne materije čija je tačka paljenja, između 23 °C i 100 °C, pogoni u kojima se stvaraju ugljena prašina, drvene strugotine, brašno, šećer u prahu, sintetički kaučuk u prahu i slično,

3) K3 - predstavlja kategoriju tehnološkog procesa ugro- ženosti prema požaru u koju spadaju pogoni u kojima se radi sa zapaljivim tečnostima čija je tačka paljenja od 100 °C do 300 °C i čvrstim materijama temperature paljenja do 300 °C, na primjer pogoni za mehaničku preradu drveta i proizvodnju hartije, pogoni za proizvodnju tekstila, pogoni za regeneraciju ulja za podmazivanje, skladišta goriva i maziva, sredstva za transport uglja, zatvorena skladišta uglja, pumpne stanice za tečnosti čija je tačka paljenja od 100 °C do 300 °C, garaže za automobile i javni poslovni i stambeni objekti koji mogu da prime više od 500 lica,

4) K4 - predstavlja kategoriju tehnološkog procesa ugro- ženosti prema požaru u koju spadaju pogoni u kojima se radi sa tečnostima čija je tačka paljenja iznad 300 °C, čvrstim materijama čija je tačka paljenja iznad 300 °C i materijama koje se prerađuju u zagrijanom, razmekšanom ili rastoplje- nom stanju, pri čemu se oslobađa toplota praćena iskrama i plamenom, na primjer pogoni za topljenje, livenje i preradu metala, plin-generatorske stanice, odjeljenja za ispitivanje motora sa unutrašnjim sagorijevanjem, kotlovnice, transformatorske stanice i pogoni u kojima sagorijeva čvrsto, tečno i plinovito gorivo, kao i javni poslovni i stambeni objekti koji mogu da prime od 100 do 500 lica,

5) K5 - predstavlja kategoriju tehnološkog procesa ugro- ženosti prema požaru u koju spadaju pogoni u kojima se radi sa negorivim materijama i hladnim mokrim materijalom, na primjer pogoni za mehaničku obradu metala, kompresorske stanice, pogoni za proizvodnju negorivih plinova, mokra odjeljenja industrije tekstila i hartije, pogoni za dobivanje i hladnu obradu minerala, azbesta i soli i za preradu ribe, mesa i mliječnih proizvoda, vodne stanice i objekti koji mogu da prime od 20 do 100 ljudi.

(2) Stepen otpornosti objekta prema požaru može biti: 1) I. stepen - neznatna otpornost (NO),
2) II. stepen - mala otpornost (MO),
3) III. stepen - srednja otpornost (SO),

4) IV. stepen - veća otpornost (VO),

5) V. stepen - velika otpornost (WO),

(3) Stepen otpornosti objekata prema požaru utvrđuje se u skladu sa Tabelom broj 3. koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika.

Član 16.

Ako je površina na kojoj se nalazi kompleks industrijskih objekata do 150 ha, količina vode računa se sa jednim poža- rom, a ako je površina veća, količina vode računa se sa dva istovremena požara.

 

POGLAVLJE III.

VANJSKA HIDRANTSKA MREŽA

Član 17.

(1) Za vanjsku hidrantsku mrežu izrađuje se prstenasti sistem cjevovoda, čiji se prečnik utvrđuje proračunom koji ne može biti manji od F100 mm.

(2) Izuzetno od stava 1. ovog člana, dopušta se izrada slijepog cjevovoda za objekte namijenjene stanovanju i druge objekte čije požarno opterećenje ne prelazi 1.000 MJ/m2, s tim da dužina slijepog cjevovoda iznosi najviše 180 m.

(3) Prstenasti sistem cjevovoda iz stava 1. ovog člana ima opremu sa cijevnim zatvaračima tako da se u slučaju kvara na jednoj grani prstena može ostvariti zatvaranje samo te grane, a da se ne utiče na protok u ostalim granama prstena.

Član 18.

(1) Rastojanje između vanjskih hidranata određuje se ovisno o namjeni, veličini i sličnim karakteristikama objekta, s tim da požar na svakom objektu može da se gasi sa najmanje dva vanjska hidranta, a rastojanje između dva hidranta iznosi najviše 80 m.

(2) U naseljenim mjestima, u kojima se nalaze pretežno stambeni objekti, rastojanje između vanjskih hidranata izno- si najviše 150 m, a u cjelinama sa slobodnostojećim porodičnim stambenim objektima, rastojanje može biti najviše 300 m.

(3) Rastojanje vanjskih hidranata od zida objekta koji se štiti je najmanje 5 m, a najviše 80 m.

Član 19.

(1) Ako se od požara štite visoki objekti, na mjestu priključka hidrantske mreže na javni vodovodni sistem postavlja se priključak za vatrogasno vozilo tako da se, osim napajanja vatrogasnog vozila vodom, voda iz vozila može potiskivati ka objektu koji se gasi.

(2) Ako je javni vodovodni sistem namijenjen za snabdijevanje vodom za piće, priključak za vatrogasno vozilo ne koristi se za potiskivanje vode ka objektu koji se gasi.

Član 20.

(1) Oko objekta koji se štiti od požara postavljaju se nadzemni hidranti, a ako nadzemni hidranti ometaju saobraćaj, postavljaju se podzemni hidranti.

(2) Hidranti su nezakrčeni i uvijek dostupni, a označavaju se tablicama sa upisanim rastojanjima od oznake hidranta do mjesta na kojem se nalazi hidrant.

Član 21.

(1) Prema protoku koji treba ostvariti, na cjevovod javnog vodovodnog sistema ugrađuju se hidranti oznake ili prečnika No 80 ili No 100.

(2) Nadzemni i podzemni hidranti su postavljeni tako da je omogućeno sigurno i efikasno rukovanje i njihova upo- treba.

(3) Hidranti su postavljeni ili se zaštićuju tako da se ne mogu zamrznuti ili oštetiti.

(4) Uvjeti iz stava 2. ovog člana ispunjeni su ako su nad- zemni hidranti proizvedeni prema BAS EN 14384, a pod- zemni hidranti proizvedeni prema BAS EN 14339, što se dokazuje certifikatom o usaglašenosti.

(5) Mjesto postavljanja podzemnog hidranta označava se na uočljiv način.

(6) Označavanje iz stava 5. ovog člana je ispunjeno ako je izvršeno u skladu sa standardom BAE EN 14339.

Član 22.

(1) Potreban pritisak u vanjskoj hidrantskoj mreži odre- đuje se proračunom u ovisnosti o visini objekta i drugim uvjetima, ali tako da protok vode na hidrantu nije manji od 5 l/s i pritisak ne može biti manji od 2,5 bara.

(2) U vanjskoj hidrantskoj mreži za gašenje požara sta- tički pritisak ne može biti veći od 12 bara.

(3) Kod vanjske hidrantske mreže za gašenje požara ne može doći do propuštanja vode kod ispitnog pritiska od 16 bara, niti do pucanja kod pritiska od 24 bara.

Član 23.

Ako vanjska hidrantska mreža raspolaže dovoljnom količinom vode, a pritisak ne ispunjava uvjete iz člana 22. ovog pravilnika, na cjevovod hidrantske mreže ugrađuje se uređaj 

za povišenje pritiska vode, čiji napor pumpe odgovara potrebama pri pritisku koji na mjestu potrošnje iznosi najmanje 2,5 bara.

Član 24.

(1) U neposrednoj blizini hidranta, na udaljenosti ne većoj od 10 m od svakog hidranta vanjske hidrantske mreže, predviđenog za neposredno gašenje požara postavlja se ormar za smještaj crijeva, mlaznice, ključa i druge potrebne opreme.

(2) Broj crijeva standardne dužine određuje se ovisno o udaljenosti hidranta od objekta i o potrebi za intervencijom sa vanjske strane objekta.

 

POGLAVLJE IV.

UNUTRAŠNJA HIDRANTSKA MREŽA

Član 25.

(1) Unutrašnja hidrantska mreža u stambenim i javnim objektima i proizvodnim pogonima može biti zasebna ili zajednička sa mrežom vode za piće.

(2) U zasebnoj unutrašnjoj hidrantskoj mreži može se koristiti i voda upotrijebljena u tehnološkom procesu.

Član 26.

(1) Unutrašnja hidrantska mreža je stalno pod pritiskom vode, bez obzira na izvor iz kog se snabdijeva vodom, tako da na najvišem spratu objekta na mlaznici ima najniži pritisak od 2,5 bara pri protoku vode, datom u Tabeli broj 4. koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika.

(2) Na unutrašnjem hidrantskom priključku najviši hidrostatički pritisak iznosi 7 bara.

Član 27.

(1) Za unutrašnju hidrantsku mrežu upotrebljavaju se pocinčane metalne cijevi najmanjeg unutrašnjeg prečnika 52 mm, odnosno hidrantski priključak najmanjeg unutrašnjeg prečnika 52 mm, tip C.

(2) Cijevi za unutrašnju hidrantsku mrežu postavljaju se tako da budu zaštićene od mehaničkog oštećenja.

(3) Cijevi za unutrašnju hidrantsku mrežu ne postavljaju se kroz prostorije ugrožene požarom.

(4) Ako nije moguće ispuniti zahtjeve iz st. 2. i 3. ovog člana, cijevi za unutrašnju hidrantsku mrežu mogu u većim prostorijama da se postavljaju i uz unutrašnje stubove objekta.

Član 28.

(1) Prilikom upotrebe unutrašnjih hidranata i pripadajuće opreme prema standardu BAS EN 671-2 međusobno rastojanje hidranata određuje se tako da se cjelokupan prostor koji se štiti pokriva mlazom vode, pri čemu se vodi računa o tome da dužina crijeva iznosi 15 m, a dužina kompaktnog mlaza 5 m.

(2) Hidranti se smještaju u prolaze, stepenišne prostore i puteve za evakuaciju, u neposrednoj blizini ulaznih vrata prostorija koje mogu biti ugrožene požarom, tako da ne ometaju evakuaciju.

Član 29.

(1) U hidrantski ormar postavlja se standardno vatrogasno crijevo nazivnog prečnika 52 mm sa mlaznicom prečnika 12 mm.

(2) Izuzetno od stava 1. ovog člana, u stambenim objektima, pored standardnog priključka prečnika 52 mm, mogu se postavljati priključci prečnika 25 mm na koje se priključuju crijeva stalnog presjeka i nazivnog prečnika 25 mm, sa mla- znicom prečnika 8 mm, sa loptastom slavinom.

(3) Priključci iz stava 2. ovog člana mogu se postavljati i bez standardnog vatrogasnog crijeva.

(4) Hidrantski ormar se postavlja tako da je ventil unutrašnjeg hidranta na visini 1,50 m od poda, a ormar se označava oznakom za hidrant (latiničko slovo H).

(5) Ukoliko su zidni hidranti sa opremom urađeni u skladu sa BAS EN 671-1 i ne nalaze se u ormaru, oznaka iz stava 4. ovog člana postavlja se na bubanj na koji se namotava vatrogasno crijevo.

Član 30.

Prostorije sa visokim specifičnim požarnim opterećenjem štite se sa mlazom iz najmanje dva hidranta.

Član 31.

(1) Unutrašnja hidrantska mreža ne postavlja se u proizvodnim pogonima i skladištima u kojima korištenje vode može stvoriti zapaljiv plin i izazvati eksploziju, požar i širenje požara.

(2) Unutrašnja hidrantska mreža može se postaviti u:

1) stambenim zgradama do četiri nadzemne etaže,

2) objektima namijenjenim za praonice,

3) skladišnim prostorijama sa zidovima vatrootpornosti prema požaru od najmanje dva časa, u kojima se uskladištava negoriva roba u negorivoj ambalaži,

4) prodavnicama i prostorijama namijenjenim za administrativne poslove, površine do 150 m2,

5) proizvodnim objektima IV. i V. stepena otpornosti pre- ma požaru, s kategorijom tehnološkog procesa prema ugroženosti od požara K4 i K5 i zapremine do 1.000 m3.

Član 32.

(1) Unutrašnja hidrantska mreža u objektima postavlja se tako da je moguće sve prostorije štititi od požara.

(2) Protok unutrašnje hidrantske mreže na najvišem spra- tu je u skladu sa vrijednostima datim u Tabeli broj 4. koja se nalazi u Prilogu ovog pravilnika.

 

POGLAVLJE V.

UREĐAJI ZA POVIŠENJE PRITISKA VODE U HIDRANTSKOJ MREŽI

Član 33.

(1) Ako se hidrantska mreža snabdijeva vodom iz vodovodne mreže čiji je pritisak nedovoljan, postavlja se uređaj za povišenje pritiska vode u hidrantskoj mreži.

(2) Ako uređaj iz stava 1. ovog člana ima dvije ili više pumpi i mogućnost za svakodnevnu automatsku samokontrolu svih pumpi, može da ima i rezervnu pumpu.

(3) Ako uređaj iz stava 1. ovog člana nema mogućnost za svakodnevnu automatsku kontrolu, ima i jednu rezervnu pumpu.

(4) Uređaj za povišenje pritiska u hidrantskoj mreži može da služi za podizanje pritiska vode u hidrantskoj mreži samo za jedan objekat ili za kompleks objekata.

(5) Uređaj za povišenje pritiska postavlja se u posebnu prostoriju koja je odvojena od ostalih prostorija sa zidovima i tavanicom otpornim prema požaru najmanje 2 h, a ulazna vrata su otporna prema požaru 1,5 h ili postavljena tako da se u tu prostoriju ulazi iz prostora koji je neugrožen požarom.

(6) U prostoriju iz stava 5. ovog člana može biti smještena i oprema drugih sistema namijenjenih za gašenje požara.

Član 34.

(1) U objektima kategorije opasnosti K1, K2 i K3 nalazi se rezervni izvor za snabdijevanje uređaja za povišenje pritiska električnom energijom - agregat.

(2) U objektima kategorije opasnosti K4 i K5 uređaj za povišenje pritiska može da se snabdijeva električnom energijom preko električnih instalacija koje su izvedene na takav način da ne postoji mogućnost isključenja snabdijevanja električnom energijom uređaja preko glavne sklopke, nego postoji posebna sklopka u glavnom razvodnom ormaru niskog napona, koja je posebno označena i osigurana od slučajnog isključenja. 

(3) Ako kablovi za napajanje električnom energijom uređaja za povišenje pritiska prolaze kroz prostorije koje mogu biti ugrožene požarom, ti kablovi se zaštićuju tako da njihova otpornost prema požaru iznosi najmanje 2 h.

Član 35.

Uređaj za povišenje pritiska ima obilazni vod, rasteretni vod u funkciji kontrole rada pumpi, automatski start, kao i mogućnost ručnog aktiviranja iz prostorije samog uređaja.

 

POGLAVLJE VI.
SUVA HIDRANTSKA MREŽA 

Član 36.

(1) Suva hidrantska mreža može biti vanjska i unutrašnja.

(2) Suvi vod na unutrašnjoj hidrantskoj mreži koja je pod stalnim pritiskom vode može da se izvede na mjestima gdje može doći do zamrzavanja vode i pored toga što su cjevovodi termički izolovani ili uzidani.

(3) Ventil na prijelazu cjevovoda u suvi vod nalazi se na lahko vidljivom i pristupačnom mjestu, tamo gdje ne može doći do zamrzavanja vode i pored njega se nalazi postavljena tabla sa lahko čitljivim upozorenjem: “Ventil za puštanje vode u suvi vod unutrašnje hidrantske mreže”.

Član 37.
(1) Vanjski priključak za vatrogasno vozilo na cjevovod

za suvu hidrantsku mrežu postavlja se što je moguće bliže glavnom ulazu u objekat, na visini od 60 cm do 120 cm od terena, u posebnom limenom ormaru koji se otvara ključem namijenjenim za otvaranje hidrantskih ventila.

(2) Priključak iz stava 1. ovog člana je u skladu sa standardom za potisna crijeva vatrogasnih vozila i otvara se ključem namijenjenim za korištenje vanjskog hidranta.

(3) Cjevovod za suvu hidrantsku mrežu je bez zapornog elementa.

(4) Cjevovod u suvoj hidrantskoj mreži automatski se prazni.

(5) Svi priključci na suvoj hidrantskoj mreži označavaju se uočljivim tekstom: “MOŽE DA UPOTREBLJAVA SAMO VATROGASNO-SPASILAČKA JEDINICA”.

Član 38.
Unutrašnji dio suve hidrantske mreže projektira se i izvodi prema odredbama poglavlja II., III. i IV. ovog pravilnika.

 

POGLAVLJE VII.

TEHNIČKA KONTROLA HIDRANTSKE MREŽE

Član 39.
(1) Hidrantska mreža, sa svim uređajima i armaturom, ispituje se najmanje jednom godišnje.

(2) Pritisak i protok vode u instalaciji hidrantske mreže za gašenje požara mjeri se na kontrolnoj mlaznici, na hidrantu sa najnepovoljnijim položajem u odnosu na priključni šaht ili pumpnu stanicu.

(3) Pritisak i protok vode u hidrantskoj mreži mjeri se pri istovremenom radu svih vanjskih i unutrašnjih hidranata koji daju potrebnu količinu vode za gašenje požara na tom objektu.

(4) Na vanjske hidrante postavljaju se mlaznice sa usnikom prečnika 16 mm, a na unutrašnje hidrante postavljaju se mlaznice sa usnikom prečnika 12 mm.

(5) Pritisak i protok mjere se pri isticanju vode u punom mlazu iz svih hidranata iz st. 2, 3. i 4. ovog člana, i to poslije dvije minute isticanja, a u izvještaju o mjerenju pritiska navode se datum i vrijeme mjerenja.

(6) Otklanjanje nedostataka utvrđenih u toku kontroliranja potrebno je izvršiti odmah nakon kontroliranja, ali se pri- tom vodi računa da se u toku ovih radova omogući korištenje instalacije hidrantske mreže za gašenje požara.

Član 40.

(1) Svaki hidrant je stalno dostupan, a prostor oko hidranta koji je namijenjen za upotrebu hidranta je slobodan.

(2) Svaki hidrant za neposredno gašenje požara ima pripadajuću opremu za gašenje požara.

Član 41.

Uređaj za povišenje pritiska u hidrantskoj mreži ima mogućnost svakodnevne automatske kontrole svih pumpi i sig- nalizaciju kvara na kontrolnom mjestu, a ako to nije moguće osigurati, uređaj se ispituje ručnim uključivanjem jednom mjesečno.

Član 42.

Crijeva u hidrantskim ormarima ispituju se najmanje je- danput godišnje, pri čemu se ispituju pritiskom vode od 7 bara.

Član 43.

(1) Suva hidrantska mreža za gašenje požara ispunjava se vodom i ispituje se isto kao hidrantska mreža koja je stalno ispunjena vodom.

(2) Ako se cjevovod suve hidrantske mreže ne koristi duže vrijeme, njegova nepropustljivost ispituje se najmanje jedanput u dvije godine zračnim pritiskom do 1,5 bara.

 

POGLAVLJE VIII.

PRIJELAZNA ODREDBA I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 44.

Postupci izgradnje hidrantske mreže koji su započeti po odredbama ranije važećeg pravilnika, okončat će se u skladu sa odredbama tog pravilnika.

Član 45.

Stupanjem na snagu ovog pravilnika prestaje važiti Pravilnik o tehničkim normativima za hidrantsku mrežu za gašenje požara (“Službeni glasnik Republike Srpske”, broj 39/13).

Član 46.

Ovaj pravilnik stupa na snagu osmog dana od dana objave u “Službenom glasniku Republike Srpske”.

 

Broj: S/M-020-98/20
2. jula 2020. godine Banjaluka

 

Ministar,

Mr. Dragan Lukač, s.r.

 

PRILOG

Tabela broj 1.