Elvir Bolić (rođen 10. oktobra 1971. godine u Zenici) je bivši fudbalski reprezentativac BiH i legenda turskog Fenerbahcea.
Fudbalsku karijeru počeo je u omladinskom pogonu NK Čelika iz Zenice. Za prvi tim igrao u periodu od 1988. do 1991. godine. Bio je član Čelikove najuspješnije mlade generacije ikad, od koje su se neki igrači dokazali i kasnije igrali za nacionalni tim Bosne i Hercegovine kao što su: Mirsad Hibić, Nermin Šabić i Senad Brkić.
U tim godinama NK Čelik takmičio se u nižim ligama Jugoslavije, pa je bio prisiljen da otkriva nove talente iz svoje omladinske škole, što je pomoglo Boliću da pokaže svoj talenat. On i par njegovih saigrača dobili su poziv u U-18 nacionalni tim bivše Jugoslavije. U reprezentaciji su ga zapazili skauti Crvene Zvezde koji su ga potom doveli u svoj omladinski tim u decembru 1991. godine.
Tadašnji menadžment Crvene Zvezde koji su predvodili Dragan Džajić i Vladimir Cvetković imali su veliko povjerenje u njegov talenat, tako da su ga ubacili u prvi tim i igrao je značajnu ulogu kao vezni igrač. Međutim, zbog tadašnje političke situacije u Jugoslaviji, napustio je kamp jugoslovenskog nacionalnog tima u junu 1992. godine. Kasnije je obavijestio rukovodstvo Crvene Zvezde da se neće vraćati u Beograd.
Nakon toga odlazi u Tursku i tokom godina zadobija status legende, i ostaje zapamćen kao jedan od najboljih stranih igrača koji su igrali u Turskoj ligi.
Najveći dio svoje karijere proveo je u Turskoj gdje je igrao za Galatasaray - (1992); Gaziantepspor - (1993-1995); Fenerbahce - (1995-2000). Nakon toga odlazi u Španiju gdje igra za Rayo Vallecano u periodu od 2000. do 2003. godine. Nakon Španije ponovo se vraća u Tursku gdje igra za Istanbulspor - (2003-2004); Genclerbirligi - (2004) i Malatyaspor - (2005). Svoju klupsku karijeru završio je u NK Rijeci koju je napustio u septembru 2006. godine.
Bolić će ostati upamćen i kao strijelac jedinog gola u utakmici protiv Manchester Uniteda gdje je prekinuo niz od 50 godina nepobjedivosti Manchester Uniteda na Old Traffordu u Euro Kupovima.
U periodu od 1991. do 1992. godine nastupao je za reprezentaciju Jugoslavije do 18 godina, za koju je odigrao 12 utakmica i postigao 10 golova.
Za bosanskohercegovačku fudbalsku reprezentaciju debitovao je 1. septembra 1996. godine na kvalifikacionoj utakmici za Svijetsko prvenstvo protiv reprezentacijom Grčke. Posljednju utakmicu za reprezenatciju odigrao je 6. septembra 2006. godine na kvalifikacionoj utakmici za Evropsko prvenstvo 2008. godine protiv reprezentacije Mađarske. Za bosanskohercegovačku reprezentaciju odigrao je 52 utakmice i postigao 22 gola, čime drži rekord po broju postignutih golova za BH reprezentaciju.
Bio je pomoćni trener reprezantacije Bosne i Hercegovine od 5. januara do 17. maja 2008. godine koju je tada vodio Meho Kodro.
Ponosni je otac djevojčica Elise, Ede i sina Berka i u skladnom je braku već punih sedam godina sa suprugom Gondžom. Život na relaciji BiH-Turkska ne pada im teško, a trenutno borave u Sarajevu gdje se Elvir bavi menadžerskim poslovima i pravi planove za realizaciju novih poslovnih izazova.
