Beč širi mrežu daljinskog hlađenja, do 2030. ulaže 100 miliona eura

Sistem daljinskog hlađenja u Beču danas snabdijeva oko 300 zgrada, a zbog sve češćih toplotnih valova potreba za hlađenjem dodatno raste. Sa 33 kilometra mreže Beč već ima oko tri četvrtine ukupne mreže daljinskog hlađenja u Austriji, a planirana ulaganja dodatno će povećati njegov kapacitet.

Beč već dvije decenije razvija daljinsko hlađenje, koje je od prve centrale otvorene 2007. godine preraslo u važan dio gradske energetske infrastrukture. Za sistem je zadužena Wien Energie, najveća regionalna energetska kompanija u Austriji u vlasništvu grada Beča.

Danas Wien Energie upravlja s 25 centara za hlađenje, dok mreža daljinskog hlađenja ima oko 33 kilometra. Na nju je priključeno oko 300 zgrada, među kojima su bečka Vijećnica, Opća bolnica AKH, Univerzitet u Beču, Prirodnjački muzej, hotel Sacher i Café Central. Na mrežu se priključuju i stambene zgrade.

Foto: Wien Energie/Michael Horak

Važnost ovog sistema raste zajedno s temperaturama. Tokom rekordnog ljeta 2024. u centru Beča zabilježeno je više od 50 tropskih noći, dok je krajem juna ove godine u glavnom gradu Austrije prvi put izmjereno 40 stepeni Celzijusa.

Kada temperatura tokom toplotnog vala dostigne 35 stepeni, potražnja za daljinskim hlađenjem može biti čak 60 posto veća nego tokom dana s temperaturom od 25 stepeni. Hlađenje tako sve više postaje pitanje ne samo komfora, već i zdravlja i prilagođavanja grada klimatskim promjenama.

Zbog toga Wien Energie planira do 2030. godine uložiti 100 miliona eura u proširenje sistema. Kapacitet bi trebao biti povećan sa sadašnjih 250 na 370 megavata, što će omogućiti priključivanje novih objekata i pouzdanije snabdijevanje tokom najtoplijih dana.

Daljinsko hlađenje funkcioniše tako što se hladna voda iz centralnih postrojenja podzemnim cijevima dovodi do zgrada, gdje preuzima višak toplote. Zagrijana voda zatim se vraća u centralu i ponovo hladi. Za proizvodnju hlađenja Wien Energie koristi obnovljivu električnu energiju, otpadnu toplotu, a gdje je moguće i prirodnu rashladnu snagu Dunavskog kanala.

Foto: Wien Energie/Johannes Zinner

Poseban dio sistema je veliki spremnik leda na kampusu Medicinskog univerziteta, koji je pušten u rad prošle godine. U njemu se hladnoća skladišti i koristi za pokrivanje najveće potražnje tokom najtoplijeg dijela dana.

Planirano širenje sistema trebalo bi Beču omogućiti da i tokom najintenzivnijih toplotnih valova pouzdano odgovori na rastuću potrebu za hlađenjem.