Istraživanje pokazalo: Europljani zadovoljni životom

Građani Europske unije generalno su zadovoljni životom pri čemu su oni iz nordijskih zemalja, kao i iz zapadne i južne Evrope, skloniji da budu zadovoljni nego oni koji žive u baltičkim zemljama, centralnoj Europi i na Balkanu. Istraživanja su pokazala da su srednjovečni najmanje zadovoljni životom, da su parovi zadovoljniji od samaca, da je zadovoljstvo životom veće kod visokobrazovanih a niže od prosjeka u EU kod nezaposlenih ljudi i samohranih roditelja. Takođe su podaci ukazali da ispitanici iz nordijskih zemalja u najvećoj mjeri osećaju "da je ono što rade u životu vrijedno", kao i da očekivani životni vijek u EU raste i da Italijani, Španci i Francuzi žive u prosjeku duže od ostalih Europljana.

Na skali od 1 (veoma nezadovoljni) do 10 (veoma zadovoljni) Europljani zadovoljstvo životom uopšte ocjenjuju sa 7,1 u prosjeku a samo u dvije članice EU bilježi se ocjena ispod 6, pokazala je publikacija Europske statističke službe o kvalitetu života u EU objavljena povodom Međunarodnog dana sreće koji se širom svijeta obilježava 20. marta.

Gledano po zemljama, životom su najzadovoljniji stanovnici nordijskih zemalja, ali i Luksemburga, Holandije i Austrije, dok su najmanje zadovoljni Bugari i Mađari. Grci, Letonci, Estonci, Slovaci i Česi takođe nisu naročito zadovoljni životom. Međutim, osim u Bugarskoj i Mađarskoj, i ne tako zadovoljni građani u prosjeku zadovoljstvo životom ocenjuju ocjenom iznad 6.

Na zadovoljstvo životom djeluju i prihodi i, mada su oni sa najvišim prihodima zadovoljniji od onih sa nižim, i ljudi sa najnižim prihodima skloniji su da budu zadovoljni svojim životom nego da budu nezadovoljni. Značajnu ulogu imaju i ostali demografski i socio-ekonomski faktori, poput starosti, stručne spreme, tipa domaćinstva u kojem ljudi žive i zasposlenosti.Statistike pokazuju da su srednjovečni ljudi mnogo manje zadovoljni životom od mladih i starih, osim u istočnoevropskim zemljama.

S druge strane, stručna sprema pozitivno djeluje na zadovoljstvo životom, kao i život u paru sa ili bez djece. Podaci potvrđuju da ljudi da nižim obrazovanjem zadovoljstvo životom ocjenjuju nižom ocenom, sa 6,8 u prosjeku, a oni sa visokoškolskim višom, sa 7,5.

Kada je reč o tipu domaćinstva u kojem žive, u jednočlanim domaćinstvima prosjek zadovoljstva životom dobio je prosječnu ocijenu 6,9 a kod parova 7,4 , dok je kod samohranih roditelja 6,3.

Najniži nivo zadovoljstva životom bilježi se, očekivano, kod nezaposlenih ili građana nesposobnih za rad. Indikator ukupnog zadovoljstva životom je i osjećaj svrhe koji se mjeri procentom Europljana koji se slažu ili ne slažu sa konstatacijom "Generalno osećam da je ono što radim u životu vrijedno".Istraživanje je pokazalo da se sa tim najviše slažu u nordijskim zemljama, koje imaju i najviši nivo zadovoljstva životom uopšte. Tako se u nordijskim zemljama sa tom izjavom slaže više od 90% ispitanika a prosjek na nivou EU je 78,5%.

Eurostat je kvalitet života, s obzirom na činjenicu da visina BDP ne "govori sve", mjerio na bazi 8+1 dimenzije (skupa indikatora). Prvih osam dimenzija sadrži objektivne faktore i subjektivnu percepciju i to su: materijalni uslovi života, produktivnost ili glavna aktivnost, zdravlje, obrazovanje, slobodno vrijeme i socijalna povezanost, ekonomska i fizička sigurnost, uprava i osnovna prava i priroda i uslovi života dok se dodatna dimenzija odnosi na percepciju ukupnog života.